Red Card Blog

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą il fenomeno. Pokaż wszystkie posty

Il Fenomeno od A do Z - cześć II

Drugi odcinek "Alfabetu z Il Fenomeno":

E jak Emerytura

Z biegiem czasu coraz bardziej zbliżała się data zakończenia kariery. Po w miarę udanym pierwszym sezonie w brazylijskim Corinthians, okraszonym kilkoma ładnymi golami, drugi sezon jawił się jako mały dramat. Wobec widocznej nadwagi oraz ogólnego zmęczenia organizmu Luiz postanowił zakończyć piłkarską karierę. Miało to miejsce 14 lutego 2011 roku. Ronaldo wygłosił wtedy, ze łzami w oczach, wzruszająca mowę pożegnalną skierowaną do świata futbolu oraz jego wiernych fanów. Na koniec konferencji prasowej prezydent Corinthians, Andrés Sanches wręczył Ronaldo koszulkę Corinthians z numerem 9 i napisem "Na zawsze Fenomeno."

F jak France Football

Il Fenomeno dwukrotnie razy został wybrany przez France Football Najlepszym Piłkarzem Globu. Pierwsze wyróżnienie miało miejsce w 1997 roku, kiedy to po fantastycznym sezonie w barwach FC Barcelona Luiz Nazario obrał kierunek na Mediolan. Po raz drugi Złota Piłką został uhonorowany w 2002 roku. Jak to zwykle bywa w latach wielkich piłkarskich imprez, nagroda wędruje do grona tego, który na turnieju rangi mistrzowskiej zrobił największe wrażenie. Mundial w Korei i Japonii to bezapelacyjnie koncert w wykonaniu Canarinhos i samego Ronaldo. Tytuł króla strzelców turnieju zapewniło mu 8 goli, które zdobył w 7 spotkaniach.

G jak Galacticos

Swego czasu Ronaldo wraz z Figo, Zidanem i Beckhamem stworzyli Galaktyczny Real – zespół w którym oprócz piłkarzy grały tez miliony. Ówczesny Ronaldo znakomicie pasował do wspominanego towarzystwa. Przez 4 i pół sezonu grając w Realu strzelił 104 gole w 177 meczach, zdobył Puchar Interkontynentalny, Superpucharu Hiszpanii i dwukrotnie mistrzostwo La Liga. Do pełni szczęścia zabrakło tylko jednego – Pucharu Ligi Mistrzów.

H jak Hamburger

Nieodłączny towarzysz eskapad Fenomeno u schyłku kariery. Podczas dwóch ostatnich sezonów w ojczyźnie Ronaldo bardziej przypominał pacjenta ośrodka walki z otyłością, niż zawodowego piłkarza. Nie przeszkadzało mu to jednak w tym, co umiał robić najbardziej. W strzelaniu goli.

I jak Il Fenomeno

Włoska prasa od latu lubuje się w nadawaniu piłkarzom epickich przydomków. Francesco Totti to Il Capitano, Adriano w czasach świetności określano Il Impratore. Nie inaczej było też z Ronaldo. Il Fenomeno chyba nie trzeba tłumaczyć. Jednym słowem Fenomen, który czarował widownię niebiesko – czarnej części Mediolanu. Nawet po opuszczeniu Półwyspu Apenińskiego ów przydomek nadal pozostał aktualny, gdyż w 100% odzwierciedlał piłkarskie umiejętności Ronaldo.

J jak Jasnowidz

To, iż Ronaldo będzie wybitnym dzieckiem przepowiedział jasnowidz, którego mama Liusa zaprosiła pewnego razu do ich domu. Stwierdził on, iż "Trzecie dziecko, które niedługo przyjdzie na świat, będzie osobą niezwykłą. W pewnym czasie posiądzie umiejętności niedostępne dla innych, a następnie zmieni wasze życie." Jak się później okazało – nie mylił się. Owym trzecim dzieckiem był właśnie młody Ronaldo, który posiadł znakomite piłkarskie umiejętności i odmienił życie całej swojej rodziny.

K jak Kontuzje

Towarzyszyły mu nieprzerwalnie przez całą karierę. Nie oszczędzały go nawet wtedy, gdy był w najwyższej w formie. Suche fakty mówią same za siebie. Trzykrotne zerwanie więzadeł, dwukrotne zerwanie mięśnia dwugłowego obu nóg, do tego złamanie kości goleniowej oraz kości śródręcza. Były to bardzo ciężkie kontuzje, po których Il Fenomeno dochodził do zdrowia długie miesiące. Ilością urazów i poważnych kontuzji można by z pewnością obdzielić całą piłkarską drużynę na przestrzeni kilku sezonów.

Już niebawem kolejny odcinek cyklu: "Alfabet z Ronaldo"
Część pierwszą znajdziesz TUTAJ

Więcej niż Fenomeno – Luis Nazario de Lima Ronaldo od A do Z - część I

No Comments »

Ileż osób słysząc z ust Dariusza Szpakowskiego słowo Ronaldo myśli: egoista, symulant, pozer. Ileż osób tak właśnie reaguje na słowo, które w początkach mej fascynacji futbolem oznaczało więcej niż idol, ideał, fenomen. Ronaldo jest tylko jeden. To Luis Nazario de Lima, to brazylijski piłkarz, dzięki któremu pokochałem ten sport, który sprawiał, ze każdy z nas, młodych chłopców, chciał być takim jak On. Piłkarzem kompletnym, szybkim, zwrotnym, z nienaganną techniką, dryblingiem wkręcającym rywali w ziemię. Jednym słowem Il Fenomeno.

Nie będzie to nudny tekst o najlepszym piłkarzu globu przełomu wieków. To będzie alfabet Luiza Nazario de Lima Ronaldo.

A jak Ambicja

Ronaldo jako człowiek, ale i sportowiec był niesłychanie ambitny. Tylko ta cecha w połączeniu z uporem pozwoliła mu wracać na boisko po bardzo poważnych kontuzjach jakie go dotykały. Ambicja pozwoliła mu także zrealizować marzenie każdego młodego chłopca – zostać najlepszym piłkarzem globu. Ambicja to także gra w Corinthians u schyłku kariery, gdzie mimo kiepskiej formy fizycznej nadal potrafił czarować w polu karnym rywali. Wielu piłkarzy po trzydziestce myśli już powoli o egzotycznym transferze na Bliski Wschód i petrodolarach na koncie. Wielu, ale nie Ronaldo. I chwała mu za to.

B jak Barcelona

Dziś to miasto za sprawą Leo Messiego jest uważane za świątynie futbolu. Nie zawsze jednak tak było. Zagorzali (nie sezonowi) kibicie Barcelony dobrze o tym wiedzą. Pamiętają, że kiedyś po katalońskiej trawie biegał inny futbolowy mag. Nazywał się Ronaldo i przyszedł do Katalonii w 1996 roku. Jego transfer nie był niczym zaskakującym, gdyż Duma Katalonii potrzebowała wtedy snajpera, a holenderskie PSV stawało się coraz bardziej ciasne dla utalentowanego młodziana rodem z roztańczonego Rio de Janeiro.

Choć Ronaldo zabawił w Katalonii ledwie jeden sezon, chyba nie bez przesady można uznać, iż był jego jednym z najlepszych w życiu. W Primera Division aż 34 strzały znalazły drogę do siatki bramkarzy drużyn przeciwnych. Niestety nie dane było wtedy Barcie sięgnąć po prymat w Hiszpanii. Ów sezon okraszony został wygraniem Pucharu i Superpucharu Hiszpanii oraz Pucharu Zdobywców Pucharów. Ronaldo zdawał się być wtedy na najlepszej drodze do zapisania się w annałach futbolu. Nie wielu zadarło sobie sprawę, iż tak tez się stanie. Oprócz wspomnianych trofeów drużynowych, Ronaldo został także wybrany najlepszym piłkarzem świata wg FIFA oraz World Football Magazine. Po sezonie odszedł jednak do Interu Mediolan, na co Massimo Moratti przeznaczył zawrotną na owe czasy sumę 43 milinów euro.

C jak Corinthians

U schyłku swej kariery Il Fenomeno postanowił wrócić do ojczyzny. Mimo, iż bezpośrednio po powrocie trenował z Flamenco, zdecydował się na parafowanie umowy z lokalnym rywalem . Początki były obiecujące, zdrowie i skuteczność dopisywały. To co dobre jednak nie może trwać wiecznie i z czasem coraz większa rolę odgrywały kontuzje i urazy, które towarzyszyły Ronaldo niemalże przez całą karierę. Drugi sezon nie był już tak udany jak pierwszy, co jednak nie zmienia faktu, że Luiz Nazario de Lima w barwach Corinthians przez 2 sezony zdołał rozegrać 65 spotkań, strzelić 35 bramek i zaliczyć 11 asyst. Dorzucił do tego Mistrzostwo stanu Paulista oraz Puchar Brazylii. Jak na weterana boisk o niezwykle kruchym zdrowiu, nie jest to z pewnością najgorszy wynik.

D jak Drybling

Drybling to nieodłączny atrybut Il Fenomeno. Wielu świetnych zawodników również go posiada, jednak nie wielu potrafi zrobić z niego użytek. Dla Ronaldo był on tylko środkiem do osiągania celu – celu jakim są bramki, a co za tym idzie - zwycięstwo. Dla jego imiennika z Portugalii drybling jest zaś celem samym w sobie.